İÇ KANAMA

‘Kol kırılır yen içinde kalır’ derler ya…
hesap etmezler o kolun içindeki yen nasıl batar insanın canına,kanına….
Olan biten olaylar da bir tek senin kolun kırılır üstelik..
Bir tek senin yenin içerdedir ve seni acıtır…
Başka kimseye bir şey olmaz…
Herkes rahattır ve bu rahatlığın içerisinde sen yoksundur..
Vahşi doğa kanunudur bu;güçlüler güçsüzleri yer..
kardeş demez,evlat demez yer…
En kötüsü de arada olmaktır ne vahşi olabiliyorsundur ne de güçsüzsündür ve bu seni çoookk yorar…
Yorgunum…

İki gündür bu şarkıyı sürekli dinliyorum:

‘sen yoktun ben yalnız kalmayı öğrendim
acıya duvar gibi durmayı öğrendim
kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi
köksüz bağsız durmayı öğrendim’

bir yen misali batıyor,kanatıyor bu mısralar..
her dinlediğimde başka sızlıyor içim..
bana yalnızlığı öğreten hayata,hayatın içindekilere biraz daha kırılıyorum…