kısmet....

'bu dünyada yaşamadım ben hiç...
hiç hırsım olmadı mesela...
arabam olsun,evim olsun,kariyerim olsun;hiç hayal bile etmedim...
şöyle giyineyim,böyle gezineyim çok yavan benim için...
huzurum olsun kardeşiiiimmmm...'
derdim hep....
sevdiğim ve çok önemli paylaşımlar yaşadığım ama şimdi nerde olduğunu ve ne yaptığını bilmediğim ve herşeye rağmen çok sevdiğim Mehmet arkadaşım derdi ki;'sen fazla mütevazisin fazla tevazu aptallıktır' ben de 'esas aptal sensin,insanlık kazanır herzaman' derdim..
açıkçası hala da içimden diyorum amma ve lakin sonuç şudur ki;
borcum var,huzurum yok...
sevgilim,nişanlım ya da eşim yok...
ailemle zıt düştüğüm zamanlardan birindeyim...
bu yaşımda bile birkaç arkadaşımın ne mal olduğunu öğrenip şaşırdım...
hala bu tip şeylere şaşırabiliyor olmamı da sizden önce kendim yadırgadım...
ama.......
sanırım bu hayat benimle uğraşmaktan bıkacak artık ben hissediyorum...
çünkü ben iflah olmaz bir şekilde hala herşeyin iyi olacağına ve kişilerin mutlaka birgün hakettiklerini bulacaklarına inanıyorum..
ümitsiz vakayım biliyorum!!!
beni böyle sevmenizi umuyorum....