Bir çocuk sevdim...

Bir çocuk gördüm dün akşam;gözleri çakmak çakmak,yüzü kir pas içinde...
Bir çocuk sevdim...yanağında gamzesi,gözleri buğulu,titrek sesli...
Hoyratça itilmiş kakılmış aşağılanmış buna rağmen gülümsemesi hayata karşı dimdik kalmış...
Bir çocuk sevdim...elinde 3-5 kuruş,umudu çöp kutusu içinde,
hala yaşıyor saf duyguları onun o çocuk kalbinde...
Ben başını okşadım o buğulu ifadeyle gözlerime baktı...
Para verdim almadı ''Açmısın?'' dedim hayır dercesine başını salladı...''tokum'' dedi fısıldayarak,midesinde açlığı yüreğinde tokluğuyla...o sevgiyle doydu başını okşadığımda...
yıllar geçti...
Şimdi bir çocuk seviyorum...gözlerindeki buğu gitmiş,kucağında kitapları,
yanıma yaklaştı karnesini gösterdi bütün dersleri iyiydi ''okuyorum'' dedi, para verdim almadı ''yemek?'' dedim ''uzun süredir tokum'' dedi daha da derinleşmiş gamzeleriyle gülümseyerek...
Buğusu gitmiş ateş çakan gözleri bana hayata dair bir kez daha ümit verdi...