GÜL'ÜM

Bebekliğim,çocukluğum,yetişkinliğim… utanmasak beraber doğacakmışız ama farklılık olsun demişiz herhalde… ben 1 yaşındayken sen doğduğunda ağlamalarını kedi miyavlaması sanıp pisi pisi yaparmışım ya ben sana;en çok onu hatırlamak isterdim…bana ilk lakap takan insan…. Sally değil de Hally, bazen de Helen… yani bir insan s yerine niye h kullanır ki… Minik Gül… Hep öyle mi kalsaydık acaba diye düşünmeden edemiyorum bazen…en güzel yıllarımızdı bence…en büyük derdimiz oyunlar oynarken didişiyor olmaktı…gerçi sen hep beni ısırırdın ya olsun…sen benim bebekliğime ait çocukluğuma ait tek şeysin…ve bu şey iyi ki de sensin…
Kaderin oyunu bir gün gelip seni kopardı benden… çok hatırlamıyorum o kopuklukları…. ya da şşşt aramızda kalsın kimseye söyleme hatırlamak istemiyorum… biz istemedik ki sonuçta…sosyal şartlardı kopukluk yaratan bizde…şimdi aramızda 1000 km olsa da sen benim yanımdasın herkesten fazla,ben senin..

sana ait tek gerçek biliyorum:paylaşım!!! hem öyle bir paylaşım ki kimsenin eksiltmeye gücünün yetmediği… gönlün geniş,yüreğin geniş senin…

kefeni yırtmışsın kızım, sana saygımız sonsuz…

Kaza geçirdiğini duyduğumda daha önce hiç böyle bir acı yaşamadığımı düşündüm… anlattılar inanamadım… kavrayamadım… sindiremedim … yakıştıramadım… gece gündüz dua ettim, Allah’ım onu bize bağışla diye… geçmişimi,geleceğimi bana bağışla… öyle hissediyorum ki sen hem benim en büyük geçmişim hem de geleceğimi paylaşacağım;destekçisi olacağım,destekçim olacak Gül’ümsün.

Ben onu bunu bilmem, hep vardın hep olacaksın… bu bana büyük bir güç veriyor… sırtımı sağlam hissediyorum… gönlümde bir el, bir dokunuş, bir kavrayış hissediyorum… her aklıma geleni söyleyebilmek,her aklına geleni söyleyebilmen önemli hissettiriyor bana kendimi… özgüven zincirimin en büyük halkasısın…

iyi ki varsın…

SENİ SEVİYORUM…